Spotkanie z ONkiem Barym.

A więc tak...

Na początek powiem, że mam drugiego psa. ON Bary. Ma 3 lata, ale nie lubi psów. 

Od kilku miesięcy przychodzę z Luckym do Barego do ogrodu. Na początku wchodziłam z nim na rękach, bo bałam się, że Bari mógłby mu coś zrobić. Później wpadłam na pomysł, czemu by nie spróbować, aby psy pobiegały bez smyczy? No ale halo, przecież bez kagańca by się nie obeszło! Od początku Bary, gdy biega z Luckym ma kaganiec, co daje mi 90% pewności, że nic mu nie zrobi. Te 10% zależą od jego łap :> Jedna łapa jest jak pół Luckiego, więc jak nawet go szturchnie czy coś, Lucky upada, albo się zatacza, bo to drobne gówienko :P

Tak wiec postanowiłam, że dzisiaj wezmę psy na działkę, ale na smyczy. 

Gdy Bary uspokoił się po kilku próbach ataku na Luckiego, znowu Lucky zaczął rzucać się z zębami do Barego, gdy tylko do niego podejdzie, a już o tym szturchnięciu łapą nie wspomnę. Gdy próbuję jakoś wycofać tą agresję z Luckiego, znajdzie sie taki debil, który będzie szarpał za smycz Luckiego,pchał go w stronę Barego i mówił "bierz go! no bieerz!" -.-'

Wtedy Bary idzie w ruch. Szczekanie niemiłosierne, wyrywanie się do Luckiego. I oto dlaczego wolę być sama z dwoma psami. Bo przy Mnie nic sobie nie zrobią nawzajem... 

Mimo tego, jestem dumna, że aż tak daleko zaszłam. Kiedyś Bari nie podchodził nawet do psa, bo myślałam, że go zaatakuje, w najgorszym przypadku pogryzie, myślę, że idziemy w dobrym kierunku, na spacerach też już Mniej się "stroszy" i wyrywa do psów. 

Zdjęcia z innej paczki:

                                                           

Nie wiem dlaczego odwrócone...